Jak dobrać spadek rury kanalizacyjnej przy przenoszeniu łazienki w inne miejsce

Przeniesienie łazienki do innego pomieszczenia albo choćby przesunięcie prysznica i toalety o dwa metry to częsty pomysł przy remoncie. Woda użytkowa płynie pod ciśnieniem, więc doprowadzenie jej w nowe miejsce rzadko jest problemem. Inaczej jest z kanalizacją. Ścieki spływają grawitacyjnie, a każdy metr dodatkowej odległości od pionu wymaga odpowiedniej różnicy wysokości. Właśnie spadek rur kanalizacyjnych najczęściej decyduje o tym, czy nowa łazienka zmieści się w zaplanowanym miejscu bez podnoszenia podłogi.

• Dowiesz się, jakie spadki stosuje się dla przewodów odpływowych o różnych średnicach.
• Poznasz prosty sposób na obliczenie, ile wysokości zabierze przewód kanalizacyjny.
• Sprawdzisz, dlaczego toaleta jest najtrudniejszym urządzeniem do przeniesienia.
• Zobaczysz, jakie rozwiązania stosuje się, gdy spadek jest za mały.

Przeniesienie łazienki w budynku wielorodzinnym może wymagać zgody zarządcy, a w niektórych przypadkach także projektu. W domu jednorodzinnym przed rozpoczęciem prac warto przynajmniej skonsultować trasę kanalizacji z instalatorem.

Jaki spadek dla rur kanalizacyjnych

Przewody kanalizacyjne muszą mieć stały spadek w kierunku pionu. Za mały spadek powoduje, że ścieki płyną wolno, a cięższe zanieczyszczenia osadzają się w rurze. Za duży spadek też nie jest korzystny, bo woda odpływa szybko, pozostawiając na ściankach stałe części.

Przewód	Typowa średnica	Orientacyjny spadek
Podejście od umywalki, bidetu	32 do 40 mm	co najmniej około 2 do 3 procent
Podejście od wanny, prysznica, pralki	50 mm	co najmniej około 2 procent
Podejście od WC, przewód zbiorczy	110 mm	około 1,5 do 2 procent

Spadek 2 procent oznacza 2 cm różnicy wysokości na każdy metr długości przewodu. Szczegóły dotyczące rodzajów rur i kształtek omawia artykuł o tym, jak wybrać właściwy system kanalizacji wewnętrznej.

Ile wysokości potrzebujesz

Obliczenie jest proste. Zmierz długość trasy od odpływu urządzenia do miejsca włączenia w pion i pomnóż przez spadek. Do wyniku dodaj średnicę rury, grubość podsypki lub mocowania oraz wysokość kształtek przy połączeniu z pionem.

Przykład

Prysznic ma zostać przesunięty tak, że odpływ znajdzie się 5 metrów od pionu. Przy spadku 2 procent różnica wysokości na tej długości wynosi 10 cm. Do tego dochodzi średnica rury 50 mm i wysokość syfonu lub odpływu liniowego. Jeśli włączenie do pionu znajduje się na poziomie stropu, okazuje się, że odpływ prysznica musi leżeć kilkanaście centymetrów nad stropem. W standardowej warstwie posadzki może się to nie zmieścić, co oznacza podest lub brodzik wyniesiony ponad podłogę.

Zanim zdecydujesz o układzie łazienki, sprawdź, na jakiej wysokości jest wlot do pionu i jaka jest grubość warstw podłogi. To dwie liczby, które pozwalają ocenić, gdzie realnie zmieszczą się urządzenia.

Toaleta, czyli najtrudniejszy element

Miska ustępowa wymaga przewodu o średnicy 110 mm. Gruba rura i duża ilość ścieków sprawiają, że podejście od WC powinno być możliwie krótkie i prowadzić do pionu najprostszą drogą. W praktyce toaletę najczęściej zostawia się blisko pionu, a przesuwa umywalkę, prysznic i pralkę, które mają mniejsze średnice.

• Stosuj kolana o kącie 45 stopni zamiast 90 stopni. Dwa kolana 45 stopni dają łagodniejszą zmianę kierunku i mniejsze ryzyko zatorów.
• Unikaj podłączania innych urządzeń do podejścia WC poniżej miski, bo może to powodować zasysanie wody z syfonów.
• Przy dłuższych przewodach przewiduj czyszczak lub rewizję w miejscu dostępnym bez kucia.

Gdy spadek jest za mały

Podniesienie posadzki lub podest

Najprostsze rozwiązanie to podniesienie podłogi w części łazienki albo wykonanie podestu pod prysznic lub wannę. Wymaga to jednak uwzględnienia progów, wysokości drzwi i wygody korzystania z łazienki.

Odpływy o niskiej zabudowie

Producenci oferują syfony i odpływy liniowe o obniżonej wysokości, które pozwalają zyskać kilka centymetrów. Mają one zwykle mniejszą przepustowość, więc warto sprawdzić, czy wystarczą dla deszczownicy o dużym wydatku.

Pompy i przepompownie

Gdy grawitacyjne odprowadzenie ścieków jest niemożliwe, stosuje się urządzenia przepompowujące. Pomporozdrabniacz pod toaletą lub mała przepompownia pod prysznicem tłoczy ścieki rurą o małej średnicy, także w górę. To rozwiązanie działa dobrze, ale wymaga zasilania elektrycznego, okresowego serwisu i jest głośniejsze od kanalizacji grawitacyjnej.

Odpowietrzenie

Długie podejścia, szczególnie przy kilku urządzeniach, mogą powodować bulgotanie i wysysanie wody z syfonów. Rozwiązaniem jest zawór napowietrzający na końcu przewodu albo przewód o większej średnicy. Ten problem szerzej opisuje artykuł o tym, co powoduje bulgotanie w rurach kanalizacyjnych.

Prowadzenie przewodów w ścianie lub zabudowie

Czasem zamiast podnosić całą podłogę można poprowadzić część przewodów w zabudowie przy ścianie, na przykład za stelażem podtynkowym albo w niskiej skrzynce z płyt, która jednocześnie służy jako półka. Rura biegnie wtedy nad posadzką, a spadek uzyskuje się w obrębie zabudowy. To rozwiązanie sprawdza się przy umywalkach i pralce, rzadziej przy prysznicu, którego odpływ musi znaleźć się w podłodze. Trzeba tylko pamiętać o rewizji w zabudowie, przez którą da się w przyszłości przepchać przewód.

Wykonanie przewodów

Wewnątrz budynku stosuje się zwykle rury kanalizacyjne z polipropylenu łączone na kielichy z uszczelkami. Rury mocuje się tak, by zachowały spadek na całej długości i nie uginały się pod ciężarem wylewki. Asortyment rur i kształtek w różnych średnicach znajdziesz w kategorii rury kanalizacyjne HT do instalacji wewnętrznych.

Po ułożeniu rur, a przed wylaniem posadzki, sprawdź spadek poziomicą na każdym odcinku i wykonaj próbę szczelności, wlewając wodę do każdego podejścia. Poprawienie spadku przed zalaniem rur zajmuje kilka minut, po wykonaniu posadzki oznacza kucie.